Руската православна црква усвои посебна молитва за Крим, во која верниците се молат за победа над „видливиот и невидливиот непријател“, за заштита на полуостровот и за успех на руската армија. Одлуката доаѓа во време кога северниот дел на Крим се соочува со тешка хуманитарна криза и веќе е на работ на хуманитарна катастрофа, по украинските напади врз воената и логистичката инфраструктура.
Новата молитва се вклопува во доследната линија на Руската црква по почетокот на целосната војна против Украина. Патријархот Кирил повеќепати го претставува конфликтот како духовно спротивставување меѓу „рускиот свет“ и неговите противници, а во 2024 година Светскиот руски народен собор, со кој претседава тој, ги оцени воените дејствија како „света војна“. Тоа предизвика сериозна реакција кај православните богослови и црковни лидери во различни земји, кои истакнаа дека таквата квалификација е спротивна на евангелското разбирање за мисијата на Црквата.
Крим беше анектиран од Русија во 2014 година, по влегувањето на руските сили и одржувањето на референдум, кој Украина, Генералното собрание на Обединетите нации и поголемиот дел од меѓународната заедница не го признаваат. Анексијата го означи почетокот на сегашната фаза на руско-украинскиот конфликт, кој по целосната руска инвазија во февруари 2022 година прерасна во најголемата војна во Европа по Втората светска војна.
Молитва за победа
Додека во Москва се усвојуваат молитви за победа, илјадници жители на Крим – постари лица, семејства со мали деца и тешко болни луѓе – се соочуваат со недостиг од електрична енергија, вода, лекови и доволна хуманитарна помош. Нивното страдање потсетува дека војната неизбежно носи последици за цивилното население, без оглед на тоа која страна контролира одредена територија.
Светиот синод на Руската православна црква го усвои текстот на молитвата кон Соборот на кримските светители. Во неа се упатува молитва Господ да дарува победа над „видливиот и невидливиот непријател“, а Пресвета Богородица да го утврди во Крим „православното живеење“ и да испрати „небесна победа“.
Посебно место му е посветено на адмиралот Фјодор Ушаков, кого Руската православна црква го канонизира и го нарекува „предводник, устроител на мирниот живот, покровител на руската флота и на Севастопол“. Во молитвата се упатуваат молби Русија да биде заштитена „од навлегување на туѓинци и меѓусебни војни“, армијата да добие „успех во одбраната на нашата татковина“, а православните христијани – „помош во духовната борба“.
Самиот текст покажува колку тесно црковниот јазик се преплетува со воените цели на државата. Историјата на Црквата познава молитви за мир, за заштита на народот, за властите и за војниците. Но кога молитвата почнува да повикува на победа над конкретен непријател и станува дел од официјалната воена реторика, границата меѓу пастирската грижа и оправдувањето на војната речиси исчезнува.
