Светиот синод на Руската православна црква на седницата одржана на 16 јули усвои документ со наслов „Односот на Црквата кон генетската терапија и генетската дијагностика“, во кој се утврдува официјалниот став на Црквата за примената на современите генетски технологии.
Како што соопшти Московската патријаршија, документот ќе биде доставен на разгледување до Архијерејскиот собор како дополнување на „Основите на социјалната концепција на Руската православна црква“. Текстот е подготвен од Комисијата за богословие и богословско образование при Меѓусоборското присуство.
Во документот се наведува дека генетската терапија која има цел лекување на наследни заболувања може да биде прифатлива од гледна точка на Црквата, доколку при нејзината примена не се користат експерименти врз живи човечки ембриони.
Истовремено, Светиот синод ги отфрла предлозите поврзани со трансхуманистичката идеологија и генетските интервенции што би довеле до создавање „химерични“ или „трансродови“ човечки организми, како и до создавање „повисоки“ и „пониски“ облици на луѓе. Во документот се оценува дека таквите практики ја нарушуваат Божјата замисла за човекот и го понижуваат човечкото достоинство.
Во делот посветен на генетската дијагностика се наведува дека пренаталната дијагностика е етички оправдана кога е насочена кон рано откривање и лекување на заболувања или кон подготовка на родителите за раѓање и грижа за дете со здравствени проблеми. Од друга страна, се нагласува дека користењето на генетската дијагностика за избор на полот на детето е недозволиво.
Документот предвидува и дека генетските тестирања, особено во средини со зголемен професионален ризик, не смеат да бидат задолжителни или дискриминаторски и треба да се спроведуваат исклучиво со информирана согласност на лицата.
Во заклучокот се потврдува црковното учење дека човечкиот живот започнува со неповратното соединување на машката и женската полова клетка, односно со зачнувањето. Поради тоа, сите прашања поврзани со генетската терапија и генетската дијагностика треба да се разгледуваат со почит кон човечкиот живот во неговата целосност и достоинство.
Авторите на документот нагласуваат дека научниците, законодавците и експертите од областа на богословието и биоетиката имаат особена морална одговорност при развојот и примената на генетските технологии, имајќи ги предвид последиците што тие можат да ги имаат врз сегашните и идните генерации.
