Сливенскиот митрополит Арсениј изрази силна поддршка за украинските православни свештеници од Украинската православна црква (УПЦ), предводена од митрополитот Онуфриј, кои служат во неговата епархија, отфрлајќи ги критиките и загриженоста изнесени во низа отворени писма во врска со нивното присуство во локалните парохии.
Во соопштение објавено по седницата на Епархискиот совет на 15 јуни 2026 година, Сливенскиот митрополит Арсениј изрази „длабоко изненадување, тага и разочарување“ поради обидите да се оспори правото на „канонското украинско свештенство да служи во храмовите на Епархијата“ со благослов на надлежниот митрополит и во согласност со воспоставените црковни процедури.
Во соопштението конкретно се осврнува на службата на украинските свештеници во храмот „Св. Атанасиј Велики“ во Свети Влас и храмот „Св. Јован Рилски“ во Кошарица. Епархијата нагласи дека овие свештеници служат канонски, со благослов на митрополитот Онуфриј Киевски и на цела Украина, како и со одобрение на Светиот синод на Бугарската православна црква.
Митрополитот Арсениј истакна дека односот на Црквата кон украинските бегалци се води исклучиво од евангелскиот повик на милосрдие, сочувство и љубов кон ближниот. Тој посочи дека многу бегалци избегале од војна, разурнување и лични трагедии, поради што имаат потреба од духовна поддршка и пастирска грижа.
„Црквата не е институција за национална селекција на страдањето“, се наведува во соопштението. „Црквата е дом за ранетите, прибежиште за прогонетите и место каде што ужалените треба да бидат прегрнати, а не прашувани од каде доаѓаат или на кој јазик зборуваат.“
Епархијата, исто така, ги отфрли тврдењата дека богослужбите на украински јазик ги заменуваат воспоставените литургиски практики. Според соопштението, службите што ги извршуваат украинските свештеници ја следат истата црковнословенска литургиска традиција што се користи во целата Бугарска православна црква и се извршуваат во целосна согласност со канонските прописи.
Митрополитот Арсениј повторно потврди дека Црквата останува посветена на прифаќањето на сите што имаат потреба од помош, без оглед на нивната националност, во согласност со Христовото учење.
/Orthodoxtimes.com
