Порфириј не беше на тапет бидејќи го проповедаше евангелието на љубовта. Напротив. Обвинението на обвинителството во Љубљана се однесува на кривично дело вознемирување на работното место, за кое е обвинета и Црковната општина во Љубљана како правно лице, бидејќи делото во нејзино име и за негово име го сторил Порфириј, тогашниот управител. Казната е до три години затвор. Обвинителството го обвинува Порфириј за кршење на правата на парохискиот свештеник Жељко Лубарда, во својство на митрополит, со раскинување на неговиот договор за вработување бидејќи се спротивставил на неговото преместување во друга парохија.
Пишува: Јово Мартиновиќ ( за monitor.me)
Во неделата, за време на посетата на манастирот Пиносава во близина на Смедеревска Паланка, српскиот владетел Александар Вучиќ за прв пат јавно го бранеше Патријархот на Српската црква (СПЦ) поради низа скандали што го тресат врвот на оваа најголема и де факто режимска верска заедница. Минатата недела, порталот Nova.rs доби официјална потврда од Словенија дека Окружното државно обвинителство во Љубљана поднело обвинение против патријархот Порфириј Периќ на почетокот на јануари. Обвиненијата се однесуваат на периодот кога Периќ бил митрополит Загрепско-љубљански. На прашањето на новинарите за коментар, Вучиќ рече дека потегот на словенечкото обвинителство е „напад – еден во низата од оние што имаат за цел да го уништат она што е свето во српскиот народ, па дури и во српската држава“. Вучиќ ги објасни сите корупциски превирања и обвинувања за криминал во државата и црквата како напади врз него, војската, а сега и напад за уништување на патријархот и Српската црква.
Патријархот не беше на тапет затоа што го проповедаше евангелието на љубовта и борбата против неправдата. Напротив. Обвинението на Обвинителството во Љубљана се однесува на кривичното дело вознемирување на работното место (членови 196 и 197), за кое е обвинета и Црковната општина во Љубљана како правно лице, бидејќи делото е сторено во нејзино име и за нејзино име од Порфириј, како нејзин тогашен управник. Казната за ова дело е до три години затвор. Обвинителството го обвинува Порфириј дека, во својство на митрополит, ги повредил правата на парохискиот свештеник Жељко Лубарда, кој бил вработен во Црковната општина во Љубљана во периодот од 2014 до 2017 година, и наложил на Лубарда да му се раскине договорот за вработување, наводно од деловни причини.
Обвинителството смета дека причината за отпуштањето била одмазда, бидејќи Лубарда се спротивставил на преместувањето во друга парохија. Во извештајот на обвинителството се наведува дека преместувањето прво било планирано во Ново Место, а потоа во Копривница (Хрватска). Преместувањето не било последица на објективните потреби на службата, туку од субјективна причина. Се тврди дека од октомври 2014 година, Лубарда трпел психолошко насилство, понижување и нееднаков третман. Причината за таквиот третман на Лубарда од страна на Порфириј е неговата соработка во кривичната постапка против свештеникот Перин Бошковиќ. Во тоа време, словенечките државни власти пронајдоа средства што се сметаа за сомнителни – 848 илјади евра. Околу 441 илјада евра беа блокирани на банкарска сметка на име на Бошковиќ. Бошковиќ на крајот беше осуден од словенечки суд за проневера на црковен имот – поточно на 33.689 евра. Тој доби шест месеци затвор, условно на две години.
Периќ (Порфириј) се обиде да ја прикрие проневерата, но Лубарда не соработуваше. „Порфириј отворено ми забрани да сведочам на суд“, рече Лубарда, кој подоцна беше отпуштен поради ова. Свештеникот потоа поднесе тужба пред Трудовиот и социјален суд во Љубљана. Во пресудата од 9 јануари 2020 година, судот утврди дека низа дејствија претставуваат мобинг. Специјалното обвинителство поднесе жалба до Второстепениот суд и до Врховниот суд на Словенија. На 16 февруари 2021 година, Врховниот суд пресуди во корист на Лубарда дека тој бил жртва на вознемирување на работното место и дека СПЦ мора да му исплати 13.000 евра отштета.
За српскиот господар сето погоре кажано „само зборува добро за нашиот патријарх, тоа е сè што можам да ви кажам“. Потоа продолжува: „Ако некогаш не сте сигурни кој треба да бидете,… со чија работа треба да се гордеете и да се фалите, доволно е да погледнете оние што кои не се наши пријатели, да не кажам потешки зборови, велат за нас“. Откако ги прогласи Словенците за непријатели на српството, Вучиќ се префрли на Хрватите и рече дека тоа што го критикуваат Порфириј „доволно заслужува почит и чест меѓу српскиот народ и дека е јасно какво мислење треба да се има за оние кои Хрватите ги фалат“. Потоа се префрли на Косово: „Никогаш не смееме да го заборавиме мартовскиот погром на Србите во Косово и Метохија во 2004 година. Не треба никому да се одмаздуваме, но мора да памтиме“.
Според словенечката пресуда, патријархот на Вучиќ и тоа како му се одмаздил на некооперативниот свештеник. Бошковиќ поминал многу подобро. Тој продолжил да работи без никакви последици сѐ до своето пензионирање. Не одговарал дури ни дисциплински на црковен суд. Малку е веројатно дека и би можело да се појави пред црковен суд, со оглед на изборот на Порфириј за раководител на црковниот суд на сегашната Белградско-карловачка митрополија.
Откако сегашниот патријарх го презеде водството на Српската православна црква во 2021 година, избрани се дури 14 викарни (помошни) епископи. Порфириј моментално служи на неверојатен број од седум викарни епископи само за неговата Митрополија Белградско-карловачка. Порталот Nova.rs неодамна објави факсимили од записникот од сослушувањето на тогаш малолетен сведок, идентификуван, заради заштите, со иницијалите Р.С. Тој сведочел во 2003 година пред Општинскиот суд во Врање во случајот Ки бр. 14/03. Истиот случај е регистриран во Општинскиот суд во Ниш под број К 247/03. Р.С. им опишал на истражните органи средба во манастирот Прохор Пчински со тогашниот монах и сегашен викарен епископ на Порфириј, Алексеј Богиќевиќ. „Кога влегов во собата и се наведнав да ја погледнам постелнината, Алексеј ме бакна во вратот“, вели сведокот, кој бил изненаден од постапката. Понатаму се тврди дека Богиќевиќ „му дал… неколку гаќички и рекол дека му се мали за неговите гениталии“. Р.С. се пожалил кај епископот Врањски, Пахомиј Гачиќ. Се тврди дека Пахомиј му ветил дека ќе разговара со Богиќевиќ за ова и дека Богиќевиќ ќе биде отстранет од манастирот. Сведокот понатаму опишува како во декември 1995 година бил изложен на сексуално вознемирување од Пахомиј во просториите на епархијата. По овој инцидент, од Р.С. бил замолен да потпише изјава во која се заколнува „на крстот и на Евангелието“ дека ништо од горенаведеното не се случило и дека не бил подложен на никаква злоупотреба. Сведокот одбил.
Во овој момент, Алексеј Богиќевиќ, покрај позицијата на викар на Патријархот, е и претседател на Црковниот суд на Белградско-карловачката архиепископија. Педофилската афера на владиката Пахомиј, според бројните сведоштва, подоцна беше прикриена од српската влада. Никој не беше повикан на одговорност за сексуалните напади. Српската православна црква воопшто не даде никакви изјави, а камоли да свика црковен суд за да ги истражи обвинувањата. Додека траеше педофилската афера со Пахомиј, српскиот патријарх Иринеј Гавриловиќ дојде да го посети црногорскиот митрополит Амфилохиј Радовиќ, со кого веќе имаше несогласувања по многу прашања. Непосредно пред тоа, Амфилохиј предизвика бура во јавноста поради неговиот напад на Парадата на гордоста, која ја спореди со „мирисот на Содом“, по што реагираа бројни невладини организации. Заедно со тогашниот патријарх пристигна и Пахомиј од Врање, кого Патријархот видливо го парадираше покрај себе, што во црковните кругови беше протолкувано како порака од Белград до Амфилохиј да ја спушти топката.
Вториот викарен епископ на Порфириј, Никон Цветиќанин, исто така се појави во фокусот на јавноста. Неодамна беше објавено дека е регистриран како сопственик на компанија која од неговото доаѓање како раководител, работи без приходи и со загуба. Јавно достапниот биланс на состојба покажува дека компанијата нема регистрирана актива, нема побарувања од клиенти, нема продажба и има само 2.000 динари во готово. Во исто време, таа е должна да отплати краткорочен долг од повеќе од пет милиони динари, според финансискиот извештај од 2024 година. Компанијата е основана во 2002 година и, според податоците од Агенцијата за деловни регистри (APR), нема ниту еден вработен. Регистрирана е за производство на детергенти, сапуни, средства за чистење и политури.
Синодот (црковната влада) неодамна го разреши епископот Јустин Стефановиќ од Жича. Ова беше оправдано со тврдењето дека Јустин наводно основал три компании без овластување и ги криел нивното работење, регистрирајќи се како вистински сопственик. Веб-страницата на APR ги негира обвинувањата на Синодот. Едноставното пребарување покажува дека сопственик на гореспоменатите компании е Српската православна црква – Жичка епархија. Јустин е познат како критичар на режимот на Вучиќ. Засега нема ни збор за разрешување на Никон поради истата причина.
Синодот се состана на 5 март во Бијељина (БиХ). Невидено е црковната влада да се состанува надвор од Србија. Средбата се одржа во луксузен дворец изграден од епископот Василиј Качавенда, сторителот на наводни силувања на малолетници и други хомосексуални афери. Самата епископска палата беше место на хомосексуални оргии, според снимките што беа објавени пред Качавенда да се пензионира, со сите привилегии. Веб-страницата на Патријаршијата не објаснува зошто состанокот се одржа таму, освен дека „беа дискутирани актуелни прашања од животот на Српската православна црква“. Член на Синодот од минатата година е и лојалниот на браќата Вучиќ, епископот Будимско-никшички Методиј Остојиќ. Според непотврдените информации се подготвува материјал за Архиерејскиот собор во мај, каде што може да се случи на Митрополијата Црногорско-приморска (чиј епископ Јоаникиј Миќовиќ е исто така непослушен на Вучиќ) да ѝ бидат одземени манастирот Острог и Бока Которска. Така, таа ќе биде лишена од поголемиот дел од своите финансиски приходи.
Медиумите на режимот на Вучиќ трубат дека Србија добива моќни суперсонични кинески ракети CM-400, кои, според неговите пропагандисти, им се “тресат гаќите“ на Хрватите и на сите други.
Србија станува суперсила во Европа, додека комунистичките кинески ракети ќе го бранат господарот и неговиот патријарх. И ќе ја прикријат целата нечистотија на режимот.
