Отец Емануил од бугарскиот град Добрич сведочи за редок и длабоко личен духовен пат, кој започнал во муслиманско семејство, а завршил во служба на Православната црква. Роден како Ерхан и израснат во многудетно муслиманско семејство, денес тој служи како свештеник во храмот „Света Троица“ во Добрич.
Неговиот премин кон христијанството не започнал преку теолошки расправи, туку преку секојдневна работа. Како градежен работник учествувал во реновирање на социјалниот центар при храмот, каде што се запознал со свештеникот отец Стојан, кој подоцна станал и негов духовен наставник и кум. Во тој период, Ерхан и неговата сопруга поминувале низ тешко животно искушение – 13 години без деца.
Молитвите во храмот, најпрво за другите, а потоа и за себе, постепено го насочиле кон одлука да го прими христијанството. Во 2009 година се крстил со името Емил Иванов, а подоцна го избрал духовното име Емануил. Само една година по крштението, во семејството се родил синот Александар, што отец Емануил го доживува како одговор на долгогодишните молитви.
Промената на верата не поминала без последици. Дел од неговата поранешна средина се оддалечила од него, но тој истакнува дека и во исламот и во христијанството централна вредност е љубовта кон ближниот, иако начинот на разбирање и толкување е различен.
Денес, отец Емануил вели дека православието му донело внатрешен мир, смирение и чувство на повик. Иако не се смета за човек со изразен говорнички дар, верува дека неговата свештеничка служба е дел од Божјиот промисол. Неговата мисија во храмот „Света Троица“ е сведоштво дека верата е личен избор, способен да го преобрази целиот животен пат на човекот.
