Исламот ќе го надмине христијанството до 2035 година и ќе стане најголема религија во светот

Date:

Share post:

До 2070 година муслиманите би можеле да сочинуваат 36 проценти од светското население, наспроти 29 проценти христијани. Најголемата промена ќе се случи во Африка, каде што ќе живее повеќе од половината од светското христијанско население. Истражувањето покажува дека наталитетот, младата популација и старосната структура имаат поголемо влијание врз религиозните промени отколку преминувањето од една вера во друга.

Исламот би можел да го надмине христијанството и да стане најголемата религија во светот веќе во 2035 година. Ова е едно од најзначајните предвидувања во новото глобално истражување на американскиот Pew Research Center, објавено на 18 ноември 2026 година, кое ги анализира демографските движења и иднината на седумте најголеми религиозни категории во светот во периодот од 2020 до 2070 година.

Според проекциите, двете најголеми светски религии ќе продолжат да растат, но не со иста брзина. Муслиманското население се очекува да се зголеми за 80 проценти во следните пет децении, додека христијанското за околу 30 проценти.

Во 2020 година во светот имало приближно 2,3 милијарди христијани и околу 2 милијарди муслимани. До 2070 година бројот на муслимани би надминал 3,6 милијарди, додека христијаните би достигнале нешто помалку од три милијарди.

Со тоа, според моделот на Pew, исламот би го презел местото на најголема религија во светот, позиција што христијанството ја има со векови.

Не станува збор само за раст на исламот, туку за промена на светската демографска карта

Еден од најважните заклучоци на истражувањето е дека растот на исламот не треба да се разгледува изолирано од глобалните демографски промени.

Pew предвидува дека вкупното светско население ќе порасне за 29 проценти меѓу 2020 и 2070 година. Муслиманското население ќе расте значително побрзо од светскиот просек, додека христијанското ќе се зголемува приближно со истото темпо како и вкупното население.

Така, иако христијаните ќе останат многубројни и нивниот апсолутен број ќе продолжи да расте, нивниот удел во светското население ќе остане околу 29 проценти. Уделот на муслиманите, пак, ќе се зголеми од 26 проценти во 2020 година на 36 проценти во 2070 година.

Тоа значи дека промената нема да биде само во меѓусебниот број на припадниците на двете религии, туку и во географската распределба на нивните верници.

Африка станува новиот центар на светското христијанство

Еден од најзначајните резултати на истражувањето е очекуваната промена на географскиот центар на христијанството.

Денес христијанството е распространето на сите континенти, со големи популации во Европа, Северна и Јужна Америка, Африка и Азија. Но, демографските проекции покажуваат дека во следните пет децении најголемиот раст ќе се случи во субсахарска Африка.

Во 2020 година, 31 процент од светските христијани живееле во овој регион. До 2070 година нивниот удел би достигнал 54 проценти. Тоа значи дека повеќе од половината од сите христијани во светот ќе живеат во африканските земји јужно од Сахара.

Бројот на христијани во овој регион се очекува да порасне од 697 милиони на околу 1,6 милијарди. Во исто време, бројот на христијани во остатокот од светот би се намалил за околу 210 милиони.

Особено впечатлива е проекцијата дека Демократска Република Конго до 2070 година ќе ги надмине Соединетите Американски Држави и ќе стане земја со најголемо христијанско население во светот.

Ова е голема историска промена. Христијанството, кое со векови било демографски и институционално силно поврзано со Европа, постепено добива сè поизразен африкански центар.

Европа, напротив, ќе го изгуби делот од својата некогашна демографска тежина во светското христијанство. Уделот на европските христијани во вкупното светско христијанско население би се намалил од 22 проценти во 2020 година на само 11 проценти во 2070 година.

Каде ќе биде најголемото муслиманско население?

И исламот ќе доживее значителна географска промена. Иако Азија и Пацификот и понатаму ќе останат дом на најголемиот број муслимани, нивниот релативен удел во светското муслиманско население ќе се намали.

Во 2020 година, околу 59 проценти од муслиманите живееле во азиско-пацифичкиот регион. До 2070 година тој удел би се намалил на околу 50 проценти.

Истовремено, субсахарска Африка ќе го зголеми своето учество од 18 на 27 проценти од светското муслиманско население.

Бројот на муслимани во овој регион се очекува да порасне од 369 милиони на 980 милиони.

Промена ќе има и во земјите со најголемо муслиманско население. Индонезија, која денес е на првото место, до 2070 година би била надмината од Пакистан.

Според проекциите, Пакистан би имал околу 461 милион муслимани, Индија 334 милиони, а Нигерија би се искачила на третото место во светот.

Тоа значи дека иднината на исламот нема да биде поврзана само со традиционалните центри на Блискиот Исток, туку сè повеќе и со Јужна Азија и Африка.

Зошто муслиманското население расте побрзо?

Pew издвојува неколку главни причини, но две се особено важни: старосната структура и наталитетот.

Муслиманите во светот се најмладата религиозна популација меѓу седумте категории опфатени со истражувањето. Во 2020 година нивната медијална возраст изнесувала 24 години, додека кај христијаните била 31 година.

Оваа разлика има големо демографско значење. Помладото население има поголем број луѓе кои допрва ќе влезат во репродуктивниот период, што создава потенцијал за поголем број раѓања во следните децении.

Разликата се гледа и во наталитетот. Во периодот од 2020 до 2025 година, просечниот број деца по жена кај муслиманките во светот изнесувал 3,1, додека кај христијанките 2,5.

Кај хиндуистите просекот бил 1,9, кај будистите 1,6, а кај луѓето без религиозна припадност 1,3 деца по жена.

Истражувањето проценува дека муслиманските мајки во периодот 2020–2025 година родиле околу 252 милиони деца, додека кај христијанските мајки биле родени околу 208 милиони деца.

Оваа разлика е еден од клучните двигатели на идниот раст на муслиманското население.

Сепак, Pew не претпоставува дека сегашните разлики во наталитетот ќе останат непроменети. Напротив, моделот предвидува постепено намалување на разликите меѓу религиозните групи. До 2070 година, просечниот наталитет кај муслиманките би се намалил од 3,1 на 2,2 деца, но и понатаму би бил над нивото потребно за природна замена на генерациите.

Кај останатите религиозни групи се очекува наталитетот да биде под тоа ниво.

Дали луѓето масовно ја менуваат религијата?

Едно од најинтересните прашања што ги отвора истражувањето е колкаво влијание има преминувањето од една религија во друга врз светската верска структура.

Во јавноста често се создава впечаток дека промените во бројот на верниците се резултат на масовни верски конверзии. Но, анализата на Pew покажува дека на глобално ниво главниот двигател не е преминувањето од една вера во друга, туку раѓањето и старосната структура на населението.

Истражувањето сепак регистрира значајни промени во религиозната самоидентификација.

Според процените, меѓу 2020 и 2070 година околу 211 милиони луѓе би ја напуштиле религијата во која биле воспитувани и би се изјасниле како лица без религиозна припадност. Во спротивна насока, околу 94 милиони луѓе кои пораснале без религија би прифатиле некоја верска припадност.

Тоа значи дека категоријата луѓе без религија би добила нето 117 милиони лица преку промените во самоидентификацијата. Најголемиот дел од оние што би ја напуштиле религијата во која пораснале се поранешни христијани.

Pew проценува дека христијанството ќе има најголема нето загуба преку религиозното преминување – околу 105 милиони луѓе во периодот до 2070 година.

Интересно е што исламот и хиндуизмот имаат највисока стапка на задржување на верниците. Според истражувањето, околу 99 проценти од луѓето воспитани во овие две религии продолжуваат да се идентификуваат со нив и во зрелоста. Кај христијаните и будистите стапката на задржување е пониска.

Овие податоци покажуваат дека религиозната припадност не е само прашање на демографија и наталитет, туку и на способноста на верските заедници да ја одржат врската со новите генерации.

Парадоксот на луѓето без религија

Еден од најнеобичните заклучоци на истражувањето е дека, и покрај тоа што во голем број земји се очекува зголемување на бројот на луѓето без религиозна припадност, нивниот вкупен удел во светското население ќе се намали.

Во 2020 година, околу 24 проценти од светското население се изјаснувало како лица без религиозна припадност. До 2070 година нивниот удел би се намалил на 17 проценти. Во апсолутни бројки, оваа категорија би се намалила за околу 181 милион луѓе.

Причината за овој навидум парадокс е Кина. Во 2020 година, околу две третини од светското население без религиозна припадност живеело во оваа земја. Pew предвидува дека кинеското население ќе се намали за повеќе од 421 милион жители до 2070 година, што ќе доведе и до значително намалување на бројот на луѓе без религиозна припадност.

Истовремено, во 141 држава и територија се очекува зголемување на бројот на луѓето без религиозна припадност. Важно е да се нагласи дека оваа категорија не ги опфаќа само атеистите. Во неа се вклучени и агностиците, како и луѓето кои велат дека немаат религија. Дел од нив, и покрај отсуството на формална верска припадност, имаат духовни верувања и практикуваат одредени религиозни или духовни обичаи.

Што ќе се случи со другите големи религии?

Промените нема да ги заобиколат ниту хиндуизмот, будизмот и јудаизмот. Хиндуистичкото население ќе продолжи да расте во апсолутни бројки, пред сè поради демографскиот раст во Индија, каде што живеат околу 95 проценти од сите хиндуисти во светот. Но, неговиот удел во светското население би се намалил поради побавниот раст во споредба со исламот и христијанството.

Будизмот е единствената од големите религии за која Pew предвидува намалување и на апсолутниот број верници и на процентуалното учество во светското население. Ова е поврзано со стареењето и намалувањето на населението во земјите каде што будизмот е најзастапен, особено во Источна Азија. Кина, Јапонија и Јужна Кореја се соочуваат со демографски пад, кој ќе се одрази и врз бројот на будистите.

Кај јудаизмот се очекува зголемување на бројот на верници од околу 15 милиони во 2020 година на речиси 18 милиони во 2070 година. Но, нивниот удел во светското население малку би се намалил – од 0,19 на 0,17 проценти. Истовремено, географската распределба на еврејското население ќе се промени. До 2070 година, околу 62 проценти од сите Евреи во светот би живееле во Израел, наспроти 46 проценти во 2020 година.

Дали проекциите можат да се остварат?

Pew Research Center ги заснова своите проекции на податоци од пописи и истражувања во 201 држава и територија, кои опфаќаат 99,98 проценти од светското население.

Моделот ги зема предвид наталитетот, смртноста, старосната структура, миграцијата и промените во религиозната припадност. Во пресметките се користени и демографските проекции на Обединетите нации од 2024 година.

Сепак, истражувачите нагласуваат дека станува збор за проекции, а не за сигурни предвидувања. Во следните пет децении може да се случат политички, економски и општествени промени, војни, епидемии и други настани кои ќе влијаат врз демографската структура.

Особено значајно е што Pew и самиот признава дека претходните проекции од 2015 година ја потцениле брзината со која растела групата луѓе без религиозна припадност во периодот до 2020 година. Затоа, можно е и сегашниот модел да не ги опфати целосно идните промени во религиозната самоидентификација.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

spot_img