Бугарскиот Синод го расчини архимандритот Дионисиј – останува монах, но без свештенички чин

Date:

Share post:

Светиот Синод на Бугарската православна црква – Бугарска патријаршија го расчини архимандритот Дионисиј, но не го отстрани од Црквата. Одлуката е донесена на 2 октомври, кога Синодот во полн состав, конституиран како црковен суд, ја потврдил одлуката на Софискиот епархиски црковен суд од 1 септември 2026 година.

Со одлуката, Дионисиј е лишен од свештеничкиот чин, но без отстранување од Црквата. Тој останува монах, но повеќе не е свештенослужител и нема право да извршува свештенички богослуженија.

За одлуката гласале бугарскиот патријарх Даниил и митрополитите Григориј Великотрновски, Игнатиј Плевенски, Гавриил Ловчански, Антониј Западно- и Средноевропски, Јован Варненски и Великопреславски, Серафим Неврокопски, Григориј Врачански и Пахомиј Видински.

Против одлуката, со издвоено мислење во однос на постапката пред црковниот суд, гласале четворица митрополити: Наум Русенски, Кипријан Старозагорски, Јаков Доростолски и Арсениј Сливенски.

На седницата не присуствувале митрополитот Јосиф од САД, Канада и Австралија и митрополитот Николај Пловдивски.

Како причини за расчинувањето се наведуваат повеќекратни јавни навреди и клеветнички тврдења кон духовни лица, како и активности кои, според црковниот суд, не одговараат на достоинството на свештеничкиот чин.

Во образложението се наведува дека вкупната тежина на утврдените канонски и статутарни престапи, нивниот намерен карактер и предизвиканата соблазна го оправдуваат изреченото наказание и не даваат основа за негово заменување со поблага мерка.

Одлуката е конечна и стапува во сила на 2 октомври 2026 година.

Од тој ден, Дионисиј нема право да носи свештенички одежди, да служи Света Литургија, да извршува или да учествува како свештеник во богослуженија, да дава свештенички благослов, ниту да ги носи обележјата на архимандритскиот чин, меѓу кои и архимандритскиот награден крст.

Во соопштението се нагласува дека целта на црковните казни, според вековната црковна традиција, е вразумување, покајание и поправање на оној што згрешил, за кого продолжува да се моли целата Црква.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

spot_img