Српскиот академик Радомир Саичиќ демонстративно го напушти свеченото отворање на големата изложба посветена на Свети Сава и српското средновековно наследство во Српска академија на науките и уметностите веднаш штом беше најавено обраќањето на министерот за култура Никола Селаковиќ.
Во изјава за Nova.rs, тој порача дека за него би било понижувачки во зградата на институцијата чиј член е да слуша човек за кого смета дека ѝ нанел немерлива штета на српската култура.
Во свечената атмосфера на Галеријата на Српска академија на науките и уметностите, меѓу црковни великодостојници, дипломати, државни функционери и бројни гости, беше отворена една од најзначајните изложби посветени на Свети Сава и српското духовно и културно наследство.
На едно место се собрани драгоцености од Манастир Хиландар, Манастир Студеница, Манастир Високи Дечани и други српски светилишта, вклучувајќи реликвии и уметнички предмети кои исклучително ретко се изнесуваат од манастирските ризници.
И покрај значењето на настанот, сѐ до самото отворање речиси и да немаше поширока јавна најава, што во дел од црковната и академската јавност беше протолкувано како обид да се избегне можноста за протести поради бројните контроверзии што го следат овогодишното заседание на Соборот на Српска православна црква, пишува Нова РС.
Според најавите, поздравни говори требало да одржат патријархот Порфириј, претседателот на Српска академија на науките и уметностите Зоран Кнежевиќ, но и министерот за култура Никола Селаковиќ.
Токму во моментот кога беше најавено дека прв ќе се обрати министерот за култура Никола Селаковиќ, академикот Радомир Саичиќ ја напушти салата.
„Дојдов со искрена желба да ги слушнам обраќањата на претседателот на Српската академија на науките и уметностите Зоран Кнежевиќ и другите говорници. Атмосферата беше пријатна, а настанот достоинствен и исклучително важен. Меѓутоа, кога беше најавено дека прв ќе говори Никола Селаковиќ, проценив дека не можам да останам“, изјави Саичиќ за Nova.rs.
Академикот вели дека министерот за култура го доживува како симбол на уривањето на институциите кои би требало да го штитат националното културно наследство.
Тој нагласува дека не сакал да го наруши достоинството на настанот, ниту да предизвика инцидент за време на отворањето на изложбата која за него има исклучително духовно и културно значење.
Изложбата во САНУ во сенка на Соборот на Српската православна црква
Изложбата отворена во Галеријата на Српска академија на науките и уметностите се одржува паралелно со редовното заседание на Соборот на Српска православна црква и ги собира најзначајните предмети поврзани со Свети Сава и српското средновековно наследство. Меѓу експонатите има драгоцености од Манастир Хиландар, Манастир Студеница, Манастир Високи Дечани и други манастири, вклучувајќи предмети кои многу ретко се изнесуваат од црковните ризници.
Иако станува збор за настан од исклучително културно и духовно значење, неговата промоција во јавноста беше невообичаено скромна.
Според сознанијата на Nova.rs, во врвот на Српска православна црква постоел страв дека јавното и поинтензивно најавување би можело да поттикне протести поради бројните контроверзии што го следат овогодишниот Собор.
Во центарот на вниманието се наоѓа постапката против митрополитот Јустин, кој беше изложен на силни притисоци откако јавно ги поддржа студентите и ги отфрли тврдењата дека студентското движење е дел од „обоена револуција“.
Според информациите на порталот Nova.rs, на Јустин му била доставена обемна документација на која мора да одговори во краток рок, додека му биле оневозможени контактите со најблиските соработници и комуникацијата со адвокат.
На Соборот, според очекувањата на упатени извори, би можеле да бидат отворени и други чувствителни прашања, вклучувајќи контроверзии поврзани со работењето на манастирот Манастир Ковиљ, случајот со имотот во Херцег Нови, обвинувањата за мобинг за кои се товари патријархот Порфириј, како и основањето на Универзитетот „Свети Сава“, повеќемилионски проект што предизвика полемики поради тврдењата дека бил покренат без претходна соборска одлука.
Во црковните кругови се споменуваат и прашањата за долго време испразнетите епархии, пред сѐ во Австрија и Загрепско-љубљанска митрополија, што дел од епископите и теолозите го гледаат како тема за која Соборот исто така би морал да заземе јасен став.
