Српската православна црква свечено го вброи во ликот на светителите свештеномаченикот Михаило Барбиќ, парохиски свештеник убиен од комунистичките власти во Црна Гора во 1940-тите години. Чинот на канонизација беше извршен за време на светата Литургија на 24 јануари во Котор.
Богослужбата ја предводеше митрополитот црногорско-приморски Јоаникиј, а сослужуваа повеќе архиереи од Српската православна црква, како и епископот Давид од Македонската православна црква – Охридска архиепископија. Актот на канонизација беше прочитан за време на малиот вход. Свети Михаило беше канонизиран заедно со уште неколку новомаченици на мајскиот Сабор на СПЦ во 2025 година.
Во својата беседа, митрополитот Јоаникиј истакна дека свештеномаченикот Михаило го поминал својот краток земен живот во напорна служба за слава Божја, следејќи го Христовиот пат исполнет со страдања. Уште од детството посакувал да стане свештеник, инспириран од својот чичко, протоерејот Сава Барбиќ од Дубровник, исто така маченик од времето на Првата светска војна.
Како млад свештеник, Михаило служел во парохиите Моринје и Кртоље, работел како вероучител и воен свештеник, и имал значајна улога во почетоците на обновата на манастирот Превлака.
Според сведоштвото на митрополитот, свети Михаило бил тешко наклеветен од оние кои во тоа време ја преземале власта и во влијателното свештенство гледале пречка. Тој нагласи дека не постоела никаква судска постапка или пресуда, туку само мачење во затворот во Котор. Црковното предание сведочи дека свештеникот бил задушен и фрлен во јама, а по неговата смрт биле преземени обиди целосно да се избрише неговото име и спомен.
Подоцна, лажните обвинувања биле разобличени, а локални жители сведочеле за вистината околу неговото страдање.
Во обраќањето кон верниците, епископот Кирило потсети на зборовите на свети Јустин Поповиќ дека животот на светителите е продолжение на животот Христов низ историјата. Тој нагласи дека мачениците најдлабоко соработуваат со Христос, бидејќи до смрт сведочат за вистината на Неговото учење.
Со канонизацијата на свештеномаченикот Михаило Барбиќ, Црквата, како што беше истакнато, го збогатува соборот на светителите од Бококоторскиот крај и ја потврдува живата меморија за оние кои страдале за верата и вистината.
