Сè поизразените разлики во јавните настапи и политичките пораки на дел од архиереите на Српската православна црква во Црна Гора отвораат прашања за односите меѓу црковните структури, но и за влијанието на официјален Белград врз црковниот живот во земјата.
Повод за новите дилеми е последното соопштение на Српската православна Епархија будимљанско-никшиќка, во кое е изразена „искрена благодарност“ до претседателот на Србија Александар Вучиќ за неговото внимание, грижа и разбирање на историските и современите околности во кои дејствува СПЦ во Црна Гора.
Иако станува збор за формулација која може да се толкува како протоколарна, таа во јавноста отвора поширока дебата за односот меѓу Црквата и политичката власт.
Во анализите и коментарите што се појавија во црногорската јавност се забележува и сè поизразеното разликување меѓу улогата на Митрополијата црногорско-приморска, предводена од митрополитот Јоаникиј, и Епархијата будимљанско-никшиќка, на чело со митрополитот Методиј.
Притоа, не станува збор за формална поделба или раскол во СПЦ, туку за проценки дека во рамките на црковниот живот во Црна Гора се појавуваат различни сензибилитети и различни пристапи кон политичките и општествените прашања.
Особено внимание привлекуваат јавните ставови на митрополитот Методиј во врска со иницијативата за подигнување споменик на Павле Ѓуришиќ, како и неговите пораки за чувствителни историски и идентитетски прашања.
Во исто време, дел од јавноста во Црна Гора го доживува односот на Епархијата будимљанско-никшиќка кон официјален Белград како поблизок отколку оној што во последно време го демонстрира Митрополијата црногорско-приморска.
Токму тоа го отвора прашањето дали во Црна Гора постепено се создаваат два различни центри на црковно и општествено влијание.
Засега нема официјални индикации за каква било црковна поделба. Сепак, ваквите разлики повторно го актуализираат прашањето за границата меѓу духовната мисија на Црквата и нејзиното присуство во политичкиот и општествениот живот.
Дополнителен фактор во оваа дебата се и одлуките на црногорските власти. Испраќањето претставник на Црна Гора на одбележувањето на хрватската воена операција „Олуја“ предизвика негативни реакции кај дел од српската јавност, која овој настан го поврзува со страдањето и егзодусот на Србите од Хрватска.
Критичарите предупредуваат дека ваквите политички потези можат дополнително да ги засилат порадикалните идентитетски позиции и индиректно да му дадат простор на Белград за поголемо политичко влијание во Црна Гора.
Прашањето што останува отворено е дали разликите меѓу црковните центри во Црна Гора ќе останат само на ниво на различни ставови и сензибилитети или со текот на времето ќе прераснат во подлабоко политичко и црковно разминување.
Засега, за формална поделба нема збор. Но, сè погласните различни тонови во јавноста покажуваат дека односот меѓу СПЦ, политиката на Белград и црногорските политички прилики повторно станува едно од најчувствителните прашања во Црна Гора.
