Тој е чувар на црковниот поредок и каноните и мозокот на црковната дипломатија, кој совршено ја разбира мрежата на глобалните и регионалните предизвици.
Пишува: Спасоје Томиќ (Фејсбук статус)
Историјата на христијанската Црква нè учи дека најголемите искушенија настанувале од обидите црковниот организам да се расцепка, локализира и приспособи на минливите политички интереси. Во поновата историја на Српската православна црква (СПЦ), одбраната на соборното единство и канонскиот поредок има своја јасна и недвосмислена потпора во ликот и делото на Високопреосвештениот Архиепископ и Митрополит бачки господин Иринеј Буловиќ. Неговата улога во процесите на централизирање и зајакнување на црковната дисциплина претставува темел врз кој почива стабилноста на целиот светосавски црковен поредок во современото време.
Архиепископ Иринеј Буловиќ со децении претставува еден од најзначајните интелектуални и духовни столбови на српското православие. Соединувајќи ја сериозната академска теологија со длабокото пастирско искуство, тој препозна дека во време на глобални геополитички притисоци и обиди за разводнување на идентитетот, Црквата не смее да си дозволи луксуз на партикуларизам.
Процесот на централизирање на СПЦ, кој честопати злонамерно се толкува во одредени секуларни кругови (особено во Црна Гора, заб. на авт.), всушност претставува спасоносен канонски одговор на долгогодишните тенденции на регионализам и обидите за создавање локални црковни параструктури. Под раководство на Архиепископ Иринеј, со целосна согласност и соработка со блаженопочинатите патријарси и со актуелниот Патријарх српски господин Порфириј, СПЦ успеа да го зацврсти и одржи единството од Ловќен до Фрушка Гора и понатаму, ширум светските меридијани.
Историското значење на укинувањето на епископските совети
Еден од клучните моменти во оваа борба за црковен суверенитет, секако, беше укинувањето на епископските совети, особено на просторот на Црна Гора. Таа одлука не беше само административен чин, туку суштинска победа на црковниот поредок над обидите одредени епархиски простори да се претворат во полуавтономни бастиони.
Благодарение на одлучноста, теолошката аргументација и непоколебливоста на Архиепископ Иринеј Буловиќ, СПЦ покажа дека е една, неделива и соборна. Со укинувањето на тие преодни административни форми беа пресечени корените на секој иден локален сепаратизам, со што трајно беше заштитено духовното битие на српскиот народ на просторите каде што идентитетот беше изложен на најбрутални притисоци.
Архипастир
Улогата на митрополит Иринеј во зачувувањето на СПЦ ги надминува рамките на обичен црковен великодостојник. Тој е чувар на црковниот поредок и каноните и мозокот на црковната дипломатија, кој совршено ја разбира мрежата на глобалните и регионалните предизвици. Неговата бескомпромисна посветеност кон СПЦ, решителното спротивставување на расколничките духови и доследното инсистирање на црковната дисциплина му обезбедија место меѓу најзначајните архиереи во современата историја на нашата Црква.
Сè додека на тронот на бачките епископи стои таков теолошки горостас, чиј збор се почитува и во вселенските православни кругови, Српската православна црква може да биде спокојна. Централизацијата што тој силно ја поддржа и ја спроведе не е ништо друго освен врвна одбрана од налетот на новотариите, гаранција за опстанокот на светосавското наследство и сигурно пристаниште за целиот српски народ и СПЦ.
