На синодската седница што се одржала во манастирот Баламанд, Антиохиската патријаршија одлучила да основа нова епархија во Турција под називот „Епархија Тарс, Адана и регионот Александрета (Хатај)“. На истата седница, Синодот го избрал архимандритот Павле Ордулуоглу, кој е роден и живее во тој реон, за епископ на новоформираната епархија.
Оваа нова дијацеза ќе ги опфати покраините Адана, Мерсин и Александрета (Хатај), исклучувајќи го градот Антиохија, кој останува историско седиште на Антиохиската Патријаршија. Следствено, името на поранешната „Епархија на Алепо, Александрета и Аполонските области“ било изменето во „Епархија на Алепо и Аполонските области“.
На територијата што денес е позната како Република Турција, и до Првата светска војна, Антиохиската патријаршија имала три епархии, покрај самиот град Антиохија. Во 14. век, патријаршиската столица била преместена во Дамаск по земјотресот што го уништил градот. Во тоа време, југоисточна Турција била дел од Голема Сирија, која, како и целиот Исток, била под отоманска власт. Овие простори биле испразнети од своите жители како резултат на масакрите што ги претрпеле христијаните пред и за време на Првата светска војна, додека мал дел останал во близина на градот Антиохија.
Во 1939 година, регионот Антиохија (Хатај) бил припоен кон турската држава, па грижата за православните заедници таму била распределена помеѓу архиепископиите Латакија и Алепо во Сирија, додека градовите Антиохија и Мерсин останале под директна јурисдикција на Патријархот.
Со подобрените услови во текот на изминатите триесет години, Патријаршијата, во координација со гореспоменатите архиепископии, можела посветено да ја продолжи пастирската грижа во тој регион и да работи на организирање на единствена епархија предводена од епископ кој живее меѓу својот народ. Овие напори започнале за време на поранешниот патријарх Игнатиј IV и продолжиле преку напорите на сегашниот Јован X.
