Вселенски патријарх Вартоломеј, кој во Тбилиси го изврши опелото на покојниот Грузиски патријарх Илија, изјави дека можеби никој од достојните во изминатиот период не го поистоветил своето име со Грузија, Црквата, народот, државноста и улогата на миротворец во Кавказот така како што тоа го направил блаженоупокоениот патријарх Илија II.
Вартоломеј зборуваше во Соборниот храм „Света Троица“ за време на погребната церемонија.
Како што нагласи Вартоломеј I, Илија II бил вистински столб на цврстина, и за Црквата и за татковината, на кои подеднакво им ја давал својата љубов, верност и секојдневна грижа.
„Како да не жалиме со најголема болка за разделбата од личност која стоеше на највисоките височини на моралот, достоинството и боголикото живеење – блаженоупокоениот архиепископ Мцхета-Тбилиски, митрополит на Бичвинта и Цхум-Абхазија и Католикос-патријарх на цела Грузија, Илија II. Грузија, нејзината света Црква го загуби мудриот кормилар и боговдостоен пастир кој речиси половина век ја водеше, а светата јерархија – својот прв архиереј, длабоко образован богослов и искусен духовник, од кого сите архиереи ја примиле благодатта на архиерејството. Државата, пак, загуби мудар советник, весник на мирот и единството и човек исполнет со љубов кон народот“, изјави Вартоломеј.
Вселенскиот патријарх истакна дека грузискиот народ го загубил својот љубен татко, кој до последниот здив бдеел за духовната изградба, зацврстувањето на верата, општествениот напредок и благосостојбата на народот.
„Побожниот наследник на светата традиција на света Нина и свети Георгиј остана без својот верен чувар и продолжувач. Можеби никој од достојните католикоси не го поистоветил своето име со Грузија, Црквата, народот и државноста така како Илија II. Тој беше вистински столб и на Црквата и на татковината. Уште од младоста му се посвети на служењето на Христос и Неговата Црква, во време кога верата беше гонета и атеизмот владееше. Успеа да ја зачува мудроста и чистотата според евангелските зборови, ревносно дејствувајќи во добродетелта и божествените дела. Целиот негов живот беше сведоштво за вистинското православно евангелско искуство. Затоа Бог рано му ја довери големата одговорност – прво архиерејството, а потоа и патријаршиското служење, како наследник на блажениот Давид. Тој го прослави својот архиерејски омофор и патријаршискиот престол 49 години, како 141-ви патријарх. Не постои област од црковниот, општествениот и националниот живот во која не остави значајна трага. Побожен, смирен, миротворец, братолюбив, искрен и благ, учен и благороден, со изразен дар за иконопис, сликарство, музика и архитектура, цврст во верата и заштитата на интересите на Црквата – вистински следбеник на Христос и наследник на апостолите и светите отци“, изјави Вартоломеј.
