„Каде завршува информирањето, а каде почнува нормализирањето на педофилијата и перверзноста?“ – прашува Родителски фронт во најновата реакција посветена на содржините во прирачникот за сексуално образование, особено на делот во кој се зборува за ХИВ, сексуално преносливи инфекции и „момчиња кои имаат секс со мажи“.
Од Родителски фронт велат дека не ја оспоруваат потребата децата да добиваат точни информации за ХИВ и заштитата од сексуално преносливи инфекции, но сметаат дека во конкретниот наставен материјал не е доволно јасно направена границата меѓу сексуалното однесување на возрасни лица и сексуалното искористување на деца.
Во реакцијата тие поставуваат низа прашања до авторите на прирачникот и до надлежните институции: што точно треба да разбере 13-годишно дете од употребата на терминот „момчиња кои имаат секс со мажи“, дали наставната програма доволно јасно го обработува сексуалното искористување на малолетници и грумингот и дали заштитата од ХИВ е претставена одвоено од заштитата на децата од сексуална злоупотреба.
Родителски фронт притоа бара одговор и на прашањето дали ваквиот пристап може да создаде простор за погрешно разбирање на границите меѓу сексуалноста, согласноста и сексуалната злоупотреба.
Во реакцијата, која ја објавуваме во целост, Родителски фронт изнесува остри критики и кон министерката за образование и наука Весна Јаневска, барајќи целосно повлекување на спорната наставна програма и нејзина оставка.
Во прирачникот за сексуално образование, во делот наменет за наставниците, се среќаваме со содржина која отвора сериозни прашања за начинот на кој на 13-годишни деца им се претставуваат сексуалните односи, здравствените ризици и заштитата од сексуална злоупотреба.
Во поглавјето „ХИВ и живот со ХИВ“, авторите наведуваат:
„Мажите/момчињата кои имаат секс со мажи, како и другите геј-момчиња, се поранливи на инфекција со ХИВ поради фактот што аналниот сексуален однос се смета за поризичен сексуален контакт за пренесување на ХИВ, но и поради постоечката стигма и дискриминација кон нив, која им го отежнува пристапот до информации и услуги за превенција од ХИВ.“
Да бидеме сосема јасни: никој не ја оспорува потребата децата да добијат точни информации за ХИВ, за начините на неговото пренесување и за заштитата од сексуално преносливи инфекции.
Но, овде се поставува едно многу посериозно прашање.
ШТО ТОЧНО ИМ СЕ ПРЕНЕСУВА НА 13-ГОДИШНИТЕ ДЕЦА КОГА ВО НАСТАВНИОТ МАТЕРИЈАЛ СЕ ЗБОРУВА ЗА „МОМЧИЊА КОИ ИМААТ СЕКС СО МАЖИ“?
Дали авторите зборуваат за сексуални односи меѓу возрасни лица? За сексуални контакти меѓу малолетници? Или, можеби, во оваа формулација се опфатени и сексуални контакти меѓу малолетни момчиња и возрасни мажи?
Ако станува збор исклучиво за возрасни лица, зошто се употребува зборот „момчиња“?
Ако, пак, се опфатени и малолетници, тогаш зошто никаде во овој пасус не можеме да забележиме критичка нота туку само констатација, небаре станува збор за нешто нормално?
Ова не е неважна терминолошка забелешка. Ова е прашање што непосредно се однесува на безбедноста на децата.
КОГА СЕКСУАЛНОТО ИСКОРИСТУВАЊЕ СЕ СВЕДУВА НА ЗДРАВСТВЕН РИЗИК?
Во прикажаниот текст, сексуалните односи меѓу „момчиња“ и „мажи“ се разгледуваат исклучиво низ призмата на ризикот од ХИВ и пристапот до здравствени информации и услуги.
Но, доколку под „момчиња“ се подразбираат и деца на 13-годишна возраст, тогаш проблемот не е само можноста за пренесување на ХИВ.
Проблемот е и сексуалната злоупотреба на детето!
Возрасен човек кој сексуално искористува дете не станува помалку опасен затоа што користи кондом. Ниту сексуалното искористување престанува да биде злоупотреба доколку не постои ризик од пренесување на ХИВ.
ЗАШТИТАТА ОД СЕКСУАЛНО ПРЕНОСЛИВИ ИНФЕКЦИИ НЕ Е ИСТО ШТО И ЗАШТИТАТА ОД СЕКСУАЛНА ЗЛОУПОТРЕБА!
А токму ова разграничување недостасува во цитираниот пасус.
Кога на 13-годишно дете му се зборува за сексуални контакти меѓу момчиња и мажи, без јасно да му се објасни дека возрасен човек не смее сексуално да го искористува, се отвора простор за опасно погрешно разбирање.
Детето би можело да стекне впечаток дека суштинскиот проблем при таков контакт е ризикот од инфекција, а не самото сексуално искористување.
И тука доаѓаме до најсериозното прашање.
ДАЛИ ВАКВИОТ ПРИСТАП МОЖЕ ДА ЈА ОСЛАБНЕ СПОСОБНОСТА НА ДЕЦАТА ДА ПРЕПОЗНААТ ГРУМИНГ?
Грумингот е процес во кој возрасно лице постепено ја стекнува довербата на детето, ги поместува неговите лични граници и го подготвува за сексуално искористување.
Еден од механизмите на грумингот е токму постепеното претставување на сексуалните контакти меѓу деца и возрасни како нешто вообичаено, прифатливо или безопасно. Овој несреќен прирачник и ССО на Весна Јаневска токму тоа го прават.
Замислете возрасен човек кој постепено се обидува да воспостави сексуален контакт со 13-годишно момче.
Тој може да му зборува за сексуалноста, да му објаснува дека неговите чувства се природни, да го уверува дека нема ништо погрешно во нивниот однос и дека единственото на што треба да внимаваат е заштитата од сексуално преносливи инфекции. Може дури и да го убедува дека луѓето кои се противат на нивниот однос едноставно не ги разбираат или ги дискриминираат. Токму тоа е наративот што го градат со години наназад овие невладини организации, но сега Весна Јаневска им овозможи конечно да ги индоктринираат нашите деца, таму каде што требаше да бидат најбезбедни.
ДАЛИ НАШИТЕ ДЕЦА ГИ УЧИМЕ КАКО ДА СЕ ЗАШТИТАТ ОД СЕКСУАЛНО ИСКОРИСТУВАЊЕ ИЛИ САМО КАКО ДА СЕ ЗАШТИТАТ ОД ИНФЕКЦИИ ПРИ СЕКСУАЛЕН КОНТАКТ?
Ова прашање не смее да остане без одговор. Се разбира, самото споменување на сексуални практики во здравствен прирачник не претставува груминг, ниту докажува дека авторите имале намера да поттикнат сексуална злоупотреба.
Но, образовните материјали мора да бидат осмислени така што нема да остават простор за мешање на сексуалното однесување на возрасните со сексуалното искористување на дете, а овој наставен материјал токму тоа го прави. И што уште прави. Им отвора на децата нови хоризонти за сексуалните перверзии, перфидно правејќи им ,,реедукација“, спротивна на сè што сме ги научиле дома.
ЗОШТО ПРАШАЊЕТО ЗА ДИСКРИМИНАЦИЈАТА НЕ СМЕЕ ДА ГО ПОТИСНЕ ПРАШАЊЕТО ЗА ЗЛОУПОТРЕБАТА?
Особено внимание заслужува и делот во кој авторите ја споменуваат стигмата и дискриминацијата како фактори што го отежнуваат пристапот до информации и услуги за превенција од ХИВ.
Спречувањето на дискриминацијата е легитимна и важна образовна цел.
Но, кога се зборува за деца, мора да биде подеднакво јасно дека заштитата од дискриминација не значи прифаќање или оправдување на сексуалното искористување на малолетници.
Доколку возрасен човек се обидува да воспостави сексуален однос со дете, предупредувањето на детето за опасноста од таквиот однос не претставува дискриминација врз основа на сексуалната ориентација на возрасниот.
Тоа е заштита на детето!
Ниту една борба против дискриминацијата не смее да се користи како оправдување за замаглување на границата меѓу доброволен сексуален однос на возрасни лица и сексуална злоупотреба на дете.
Таа граница мора да биде јасна, недвосмислена и разбирлива за секое 13-годишно дете.
Ниту една борба против дискриминација не смее на нашите деца да им наметнува светоглед спротивен на нивното семејно и верско воспутување.
ОДГОВОРНОСТА НА АВТОРИТЕ НА ПРИРАЧНИКОТ И НА НАСТАВНАТА ПРОГРАМА
Оваа содржина е означена како информација за наставниците, а не како текст што нужно им се чита на учениците во истата форма.
Но, тоа не ја отстранува потребата од критичко преиспитување.
Напротив, отвора дополнително прашање:
Какви упатства добиваат наставниците за да им ја објаснат оваа содржина на децата?
Дали наставната програма предвидува јасно разграничување меѓу сексуалното однесување на возрасните и сексуалното искористување на малолетниците?
Дали наставниците се обучени да ги препознаат предупредувачките знаци на груминг и да им помогнат на учениците да ги препознаат?
Дали децата учат дека возрасен човек може да ја злоупотреби нивната доверба, љубопитност или потреба за прифаќање за да ги вовлече во сексуален однос?
Или, пак, образовниот пристап се задржува на објаснувањето на сексуалните практики, употребата на кондоми и превенцијата од сексуално преносливи инфекции?
Ова се прашања на кои авторите на прирачникот и надлежните институции треба да дадат конкретни одговори. Не е доволно да се каже дека целта на програмата е заштита на здравјето на младите.
ЗДРАВЈЕТО НА ДЕЦАТА НЕ МОЖЕ ДА СЕ ОДВОИ ОД НИВНАТА ПСИХОЛОШКА, ЕМОЦИОНАЛНА И СЕКСУАЛНА БЕЗБЕДНОСТ.
Ако наставната програма ги обработува сексуалните односи во кои потенцијално можат да бидат вклучени малолетници, тогаш таа мора јасно да ги обработува и сексуалната злоупотреба, манипулацијата, грумингот и начините на кои децата можат да побараат помош, а не да се легитимира во образовна институција полов однос помеѓу возрасен маж и момче.
Во спротивно, постои ризик да се создаде сериозен пропуст во образованието на децата со кој ќе се уништат животите на многу деца, како и нивните семејства.
НА КРАЈОТ, ЕДНО ПРАШАЊЕ ДО АВТОРИТЕ И НАДЛЕЖНИТЕ ИНСТИТУЦИИ
Кога на 13-годишно момче му зборувате за „момчиња кои имаат секс со мажи“, што точно очекувате тоа да разбере?
Дека треба да внимава на ризикот од ХИВ?
Дека треба да користи кондом?
Дека не треба да се плаши од стигма и дискриминација?
Или ќе му објасните и дека, доколку возрасен човек се обидува да го вовлече во сексуален однос, тоа не е прашање на сексуална слобода, туку на неговата лична безбедност и заштита од сексуално искористување?
Од ова што го гледаме и наративот што го креира посочениот текст, воопшто не ви е намера.
ДАЛИ СТЕ СВЕСНИ ДЕКА ДЕТЕ КОЕ НЕ ЈА ПРЕПОЗНАВА РАЗЛИКАТА МЕЃУ СЕКСУАЛНО ОДНЕСУВАЊЕ И СЕКСУАЛНА ЗЛОУПОТРЕБА МОЖЕ ДА БИДЕ ПОСЕБНО РАНЛИВО НА МАНИПУЛАЦИЈА ОД ВОЗРАСЕН ЧОВЕК?
Имаме право да бараме одговор дали ваквиот начин на претставување на сексуалните контакти, без јасно разграничување на возраста и без соодветни предупредувања за сексуалното искористување, може ненамерно или намерно да придонесе за нивно нормализирање во очите на децата.
И уште поважно, имаме право да бараме оваа перверзна и монструозна наставна програма да се повлече, но вистински и конечно, а не како што направи Весна Јаневска, јавно лажејќи и продолжувајќи да ги труе со овој идеолошки отров нашите деца ширум училиштата низ Македонија.
Весна Јаневска се однесува како да е агент на соросовите невладини организации и непријател на македонското семејство!
ОСТАВКА!
