Случајот со архимандрит Никанор не е само спор околу една публикација или лична расправија меѓу двајца духовници, туку е одраз на подлабоки црковни и општествени поделби, се наведува во јавниот правно-канонски меморандум испратен до црковните институции во врска со постапката против него и ревизорскиот извештај за Црногорскиот манастир.
Меморандумот, во кој се разгледуваат правни, канонски и црковни прашања поврзани со случајот, го потпишува адвокатот Пламен Борисов. Според него, меѓу клучните теми се односот кон руската агресија врз Украина, дејствувањето на Московската патријаршија, канонскиот статус на украинските православни структури, како и границата меѓу канонската послушност и присилното молчење.
Во документот се поставува и прашањето дали постапката против архимандрит Никанор е исклучиво внатрешноцрковен конфликт. Како спорни точки се наведуваат барањето за преминување во друга епархија, составот на црковниот суд, јавното објавување на пресуди пред сослушувањето и финансиските побарувања кон игуменот.
„Може ли Црквата да проповеда правда ако во своето внатрешно устројство дозволува постапки во кои обвинетиот е однапред јавно осуден, неговото право на одбрана е ограничено, а непристрасноста на судот е доведена под сомнение?“, се прашува во меморандумот.
Авторите на документот истовремено предупредуваат на поширокиот општествен и политички контекст во Бугарија, во кој, како што се наведува, православната симболика сè почесто се користи за јавно-политичко влијание.
Во тој контекст се споменуваат обиколувањето на епархиите со копијата на Иверската икона на Пресвета Богородица, како и „демонстративната рехабилитација“ на руски претставници и на лица претставувани како „архонти“ и „гаранти на верата“.
„Сето ова го поставува прашањето каде завршува црковната дисциплина, а од каде започнува политичката употреба на Црквата“, се наведува во меморандумот.
Сепак, во центарот на документот, како што се истакнува, не е политиката, туку правото на човекот да биде сослушан.
Архимандрит Никанор предлага 30-дневно „црковно примирје“, во рамките на кое би се одржала лична братска средба со патријархот Даниил, би се постигнало взаемно простување и би се уредило неговото идно служење во согласност со каноните.
Доколку тоа не биде возможно, тој предлага доброволна медијација пред независни духовници и канонисти кои би биле заемно прифатливи за двете страни.
Воедно, Никанор изразува подготвеност за целосна независна проверка на лице место во Црногорскиот манастир.
„Вистината не се плаши ниту од проверка, ниту од светлина“, се наведува во документот.
Целиот Меморандум прочитајте го на hristianstvo.bg
