Најмалку 80 свештеници се убиени на руските окупирани украински територии, над 200 лица биле киднапирани и мачени

Date:

Share post:

Најмалку 80 свештенослужители биле убиени на украинските територии под руска окупација, додека повеќе од 200 други лица биле киднапирани, мачени или незаконски притворани. Овие податоци се наведени во извештајот „Кој е твојот Бог? Религиозен терор на привремено окупираните територии“, подготвен од меѓународната организација за човекови права International Partnership for Human Rights (IPHR).

Извештајот, објавен во соработка со украинската организација Truth Hounds, документира систематски притисоци и насилство врз свештенослужители, верски претставници и верници кои одбиваат да се потчинат на руските окупациски власти и на верските структури поврзани со Руската православна црква.

Според податоците наведени во истражувањето, бројките се однесуваат на состојбата до 2025 година, а авторите предупредуваат дека реалниот број на жртви може да биде значително поголем.

Истражувањето се заснова на 12 детални сведоштва на свештеници и верски претставници и уште 21 сведоштво на очевидци и лица директно погодени од верскиот прогон. Меѓу интервјуираните се претставници на Украинската православна црква, Православната црква на Украина и протестантски заедници. Осум од 12-те верски претставници биле незаконски притворани и мачени во руско заробеништво.

Мачење поради одбивање да се поддржи „рускиот свет“

Меѓу сведоштвата во извештајот е и случајот на православниот свештеник Игор Новосилски, кој бил парохиски свештеник во селото Токаривка, во Херсонската област.

По руската окупација на регионот, тој бил киднапиран и поминал 262 дена во заробеништво, во повеќе места за притвор. Според неговото сведоштво, бил изложен на физичко насилство и тортура со електрична енергија.

Друг документиран случај е на свештеникот Сергеј Чудинович, парохиски свештеник на Православната црква на Украина во Херсон. Тој бил приведен во март 2022 година, а за време на притворот бил мачен и му се заканувале со насилство врз неговите деца, обидувајќи се да го принудат да ја поддржи идеологијата на таканаречениот „руски свет“.

Авторите на извештајот наведуваат дека притисоците не биле насочени само кон свештенството, туку и кон верниците кои одбивале да ги прифатат новите верски и политички услови на окупациските власти.

Во документираните случаи се споменуваат незаконски претреси, одземање црковен имот, затворање и уништување храмови, физичко насилство, тортура, сексуално насилство и психолошки притисоци.

Особено вознемирувачки се сведоштвата за понижување на затворениците преку злоупотреба на нивните верски убедувања. Според истражувачите, во некои притворски објекти врз живи затвореници биле извршувани погребни обреди, а во два документирани случаи такви обреди предводеле свештеници од Русија.

Во извештајот се наведува дека по почетокот на целосната руска инвазија во февруари 2022 година, прогонот на верските заедници на окупираните територии значително се интензивирал.

Особено погодени биле заедниците кои не прифаќале потчинување на Руската православна црква или одбивале да ја поддржат руската политичка и идеолошка пропаганда.

Според документираните податоци, уште пред летото 2023 година, руските окупациски власти на заземените делови од Херсонската и Запорошката област ја забраниле дејноста на верските заедници, со исклучок на парохиите на Украинската православна црква кои преминале под директна јурисдикција на Руската православна црква.

Украинската гркокатоличка црква, исто така, соопштила дека нејзините структури на окупираните територии биле ликвидирани, вклучително и нејзините институции за социјално и хуманитарно служење.

Авторите на извештајот оценуваат дека станува збор за систематски образец на репресија, а не за изолирани инциденти. Целта, според нив, е да се воспостави контрола врз верскиот живот, да се ослабат локалните заедници и да се потисне украинскиот национален и верски идентитет.

Правните експерти вклучени во подготовката на извештајот оценуваат дека документираните дејствија претставуваат сериозни прекршувања на меѓународното хуманитарно право и на основните човекови права, а зависно од околностите на конкретните случаи, може да бидат квалификувани и како воени злосторства и злосторства против човештвото.

Меѓу нив се наведуваат прогон, незаконско лишување од слобода, тортура, сексуално насилство и нечовечко постапување.

Правозащитниците предупредуваат дека документираните случаи претставуваат само дел од реалните размери на верскиот прогон. Дел од жртвите сè уште не се подготвени да сведочат поради преживеаната траума, стравот од нови репресии и недостигот од безбедни механизми за пријавување.

Извештајот „Кој е твојот Бог?“ е второ големо истражување на IPHR за прогонувањето на верските заедници на украинските територии под руска окупација. Претходното истражување, објавено во 2015 година, се однесуваше на прогоните поради верски убедувања на окупираните делови од Донбас.

Авторите заклучуваат дека нападите врз свештенослужителите и верските заедници не претставуваат само повреда на верската слобода, туку и обид за уништување на општествените врски, духовното водство и отпорот на локалното население кон окупацијата.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

spot_img