Јасна и недвосмислена порака упати Вселенскиот патријарх Вартоломеј до таканаречените „деца од северот“, нагласувајќи дека Вселенската патријаршија не е заплашена и останува цврста во својата духовна борба.
Пораката беше изнесена по завршувањето на Светата Божествена Литургија во чест на Свети Фотиј Велики, при што Патријархот се осврна и на огромниот придонес на овој светител во историјата на Црквата.
Вартоломеј потсети дека за време на својот прв патријаршиски период, Свети Фотиј се соочил со нападот на Русите врз Константинопол. Наместо да ги гледа како трајна закана, тој испратил мисионери – светите Кирил и Методиј – со што биле поставени темелите за ширењето на христијанството во тие простори еден век подоцна.
„Ова е сведоштвото на Фотиј, но и трајното сведоштво на Вселенската патријаршија: на опсадата да се одговори со љубов, на темнината со светлината Христова, а на војната – не со световна сила, туку со Крстот“, истакна Патријархот, повикувајќи се и на апостолските зборови:
„Ова е победата што го победи светот – нашата вера“, „која дејствува преку љубов“.
Осврнувајќи се на актуелната состојба во светот, Вселенскиот патријарх нагласи дека Патријаршијата со љубов и трпение ќе го чека враќањето на своите деца од северот, кои во еден момент се свртеле против неа.
„Во време кога одекот на оружјето се слуша во многу делови на светот, а човештвото е обземено од страв и неизвесност, Големата Христова Црква стои цврсто, осветлена од светлината на воплотената љубов“, рече Патријархот.
Тој додаде дека, и покрај навредите и лажните обвинувања дека „има демон и е безумна“, Патријаршијата не се откажува од Крстот, туку останува на местото каде што ја поставила Божјата Промисла – во одбрана на светилиштата и верата.
Во свечена и молитвена атмосфера, Вселенската патријаршија го чествуваше споменот на Свети Фотиј, патријарх на Константинопол и коосновач на Манастирот Света Троица на Халки. Со Литургијата началствуваше Патријархот Вартоломеј, а учествуваа бројни архијереи, свештенослужители, монаси, архонти и верници од Истанбул, Принцовските Острови и од странство.
Во своето обраќање, Патријархот се осврна и на Богословската школа на Халки, потсетувајќи дека од 1844 до 1971 година таа дала бројни патријарси, архиереи, богослови и научници кои ѝ служеле на Црквата со пожртвуваност.
Со посебна емоција се присети и на сопствените студентски години, изразувајќи надеж дека наскоро школата повторно ќе ги отвори своите врати, зајакната со тековната реставрација и обновување на нејзините објекти.
„Богословската школа на Халки е симбол на нераскинливата врска меѓу Црквата и образованието“, подвлече Патријархот. Во завршницата, Вселенскиот патријарх повторно ја нагласи суштинската порака на Патријаршијата: „Не се плашиме; истрајуваме во нашата борба на Крстот.“
Тој истакна дека Пресвета Богородица секогаш останува прибежиште и заштитничка во секоја опасност и измама.
/Црковен Журнал ЛОГОС
