Јаков Мексикански, Митрополитот Јаков Мексикански: Верата е единствената надеж за луѓето во најтешките услови во интервју сведочи за предизвикателната, но жива пастирска мисија на Православната црква во една од најобемните епархии во светот, која опфаќа 49 држави.
„Во Мексико сум веќе една година и десет месеци. Прво, ги донесов административните вештини што ги научив во Грција, организацијата. Митрополијата беше поделена на административни региони: Колумбија, Венецуела, Централна Америка со седиште во Гватемала и Карибите со седиште во Куба, како и Мексико и Панама со седиште во истоимените градови. Во секој регион поставивме епископ за да може да се администрира. Најголема радост за мене е што извршивме 67 ракополагања и испративме 15 деца да учат во манастирите во Грција за да го изучуваат православното образование и теологија, како и начинот на живот“.
Тој говори за секојдневието на верниците во региони без електрична енергија, безбедност и основни услови за живот, каде што Црквата често е единственото прибежиште и духовна потпора. Според него, во многу земји свештеникот е единствената надеж за луѓето, особено таму каде што нема здравствен систем или социјална заштита.
„Ме инспирира тоа што кога луѓето го гледаат свештеникот, кога имаат можност да ја примат Светата Евхаристија, тогаш чувствувате дека сте целиот нивен свет и дека внатрешно навистина им требате. Тука, кога сме во неволја и болни, зборуваме за болница и лекар. Во повеќето земји во светот не можат да кажат нешто такво. Единствената надеж е свештеникот. Ова е некаков вид посредништво од страна на лекар, од страна на лице кое не е лекар, но има одредено искуство. Убаво е чувството да се понуди услуга што е суштинска за човечкиот живот. На сите ни е потребна. Сè што правиме е услуга на нашиот ближен. Она што ме привлекува како свештеник е телото и крвта Христова, кои не можеме да му ги понудиме на друг начин. Ова е она што нашите предци нè научиле 2000 години и имаме ова наследство каде што свештеникот вели при неговото ракополагање дека ќе му ја предадеме на Христос при Второто доаѓање“.
Митрополитот Јаков истакнува дека негов приоритет е организацијата на епархијата и поддршката на локалното свештенство, кое секојдневно ја носи тежината на пастирската служба. Тој нагласува дека задачата на епископот е да ги охрабрува и зајакнува свештениците, кои постојано се со народот во болка, сиромаштија и надеж.
„Мојата работа е да бидам отворен за луѓето. Секој ден во Мексико служиме Утрена и Вечерна, ги држиме вратите на Црквата отворени, ги слушаме исповедите на луѓето и да ја принесуваме Евхаристијата. Присуството е голема работа. Кога пристигнав во храмот и служев како свештеник додека не најдовме соодветен да биде ракоположен, во храмот имаше три лица. Денес никогаш не гледам помалку од 100 во црквата. На неделната служба во Гватемала може да има 1.000 луѓе. Ако го направиме првиот чекор, Христос доаѓа и ги покрива останатите. Црквата е Христова, а не наша. Нашата работа е да служиме на тоа, а Светиот Дух ги покрива останатите“.
Во интервјуто посебно зборува и за предизвиците на мисијата во Латинска Америка, каде што Православието не се „промовира“, туку се сведочи преку присуство, молитва и служење. „Кога Црквата ги отвора вратите и срцето, Христос го прави останатото“, истакнува митрополитот, додавајќи дека растот на заедниците доаѓа како плод на искрена служба и пожртвуваност.
