Францускиот Сенат одлучи да го отфрли воведувањето на т.н. „право на умирање“ во рамките на законот за крајот на животот, нанесувајќи сериозен политички удар врз поддржувачите на ова решение, меѓу кои и францускиот претседател Макрон.
На седницата одржана на 21 и 22 јануари, сенаторите со 144 гласа „за“ и 123 „против“ го одбија членот 4 од предлог-законот, со кој се предвидуваа законски услови за „медицинска помош при умирање“, што вклучува евтаназија и асистирано самоубиство. Наместо тоа, Сенатот ја прифати формулацијата според која секој има право на „најдобро можно олеснување на болката“, но без „никаква намерна интервенција насочена кон предизвикување смрт“.
Предлог-законот претходно беше усвоен во Националното собрание во мај 2025 година, а Макрон јавно ја поддржа идејата за асистирано умирање, наведувајќи дека, кога страдањето не може да се ублажи и нема надеж, треба да се овозможи „достоинствена смрт“.
Според француските медиуми, одлуката на Сенатот е резултат на неочекуван сојуз меѓу конзервативни и социјалистички сенатори, кои изразиле сериозни етички резерви, особено поради измените направени во текот на работата на собраниските комисии.
Со сенатската одлука беше укината и контроверзната одредба што предвидуваше казни за институции и здравствени работници, вклучително и верски установи, доколку одбијат да дозволат евтаназија во нивните објекти.
Раководителот на Европскиот центар за право и правда, Грегор Пупинк, ја оцени одлуката како изненадувачка, но значајна, истакнувајќи дека со неа се потврдува приоритетот на палијативната нега. Тој предупреди дека во земјите каде евтаназијата е легализирана, со текот на времето се прошируваат условите за нејзина примена и се намалуваат инвестициите во палијативната грижа.
Законот сега влегува во фаза на институционален застој. Сенатот треба повторно да гласа за изменетиот текст на 28 јануари. Доколку „правото на умирање“ повторно биде вклучено, ќе следи мешовита парламентарна комисија за усогласување. Во случај на неуспех, конечната одлука ќе ја донесе Националното собрание, кое има можност да го врати првичниот текст на законот.
