Во новата книга за историјата на Руската православна црква „Добри намери: Руската црква и моќта од Горбачов до Путин“ се наведува дека кризните случувања во Москва во октомври 1993 година означиле пресвртница која ги згасила надежите на Московската патријаршија да стане независна од рускиот државен врв.
Во септември и октомври 1993 година во Русија избувнала уставната криза во која претседателот Борис Елцин го распуштил парламентот и го најавил усвојувањето на нова уставна власт, предизвикувајќи вооружени судири во Москва помеѓу владините сили и приврзаниците на Врховниот совет. Настаните завршиле со употреба на воена сила, вклучувајќи и тенкови, по што бил заземен Домот на советите и опозицијата била разбиена.
Според новата книга „Good Intentions. The Russian church and the Powers from Gorbachev to Putin“, дело на поранешна вработена во патријаршијата, тука завршиле надежите на РПЦ да се позиционира како независна црковна сила. Авторката тврди дека по овие настани, патријархот Алексиј II и митрополитот Кирил ги прифатиле ограничувањата на својата автономија и на крајот избрале „симфонија со државата“ – модел во кој државата, а не црквата, ја диктира агендата.
Книгата истакнува дека овој исход, и покрај историјата на надеж за независност, довел до состојба во која денешната Московска патријаршија е тесно поврзана со политичкиот режим во Кремљ. Се посочува дека иако клириците и верниците делумно се дистанцираат од политиките на државата, канонската и моралната независност на Црквата останува ослабена предизвикано од историските политички компромиси.
Авторката, сепак, забележува дека и покрај историските ограничувања на црковното лидерство, постојат свештеници и верници кои продолжуваат да се залагаат за повеќе независен и неконформистички однос со државните структури, што според неа може да го одржи жив идеалот за автономно православно богословие и црковни практики.
