Во САД се забележува значителен пораст на интересот кон православната вера — долгогодишно религиознатрадиција мала по број, но сега поттикната од нови демографски и културни трендови. Според извештаите, младите конзервативни мажи, како и групи кои бараат поцврст религиозен идентитет, се меѓу најактивните кои се приклучуваат на Православието.
Истражувањата укажуваат дека православните заедници во САД бележат „рекордна посетеност“ и наплив на новопристигнати верници, што ги надминува капацитетите на постојните парохии. Иако традиционално православните заедници во САД се темелеа на имигрантско потекло (грчко, македонско, украинско, руско), новата тенденција е покажува локална тенденција: Американци сè почесто влегуваат во Црквата, но не како потомци на имигранти.
Меѓу причините што го предизвикуваат интересот за Православието се строгото богослужбено правило, историската „длабочина“ и традиционалната структура на православниот живот – нешто што се смета за „неоспорна вистина“ и „вид мажевност“ во религиозен контекст. Заинтересираните велат дека современите религиозни форми и не им го даваат она што го бараат – смисла, рамка, припадност и критичка религиозна дисциплина. Овие карактеристики ги наоѓаат во православните служби и литургиите.
Но, од овој процес произлегуваат и некои предизвици со кои Православната црква се соочува и за кои ќе треба да изгради концепт и пристап како да ги реши. Имено, растот на бројот на верници покажа дека православните епархии се соочуваат со недостиг на свештеници, инфраструктура и ресурси за правилно да ги примат и интегрираат новите верници. Од друга страна, постојат размислувања и анализи за тоа како ова движење ќе влијае врз традиционалните имигрантски православни заедници кои се навикнати на специфични етнички модели и служби на својот мајчин јазик. Исто така, во мултикултурната и секуларна американска јавност се подигнуваатоколу тоа како оваа привлечност кон „традиционалното“ ќе се интегрира во пошироката религиозна и културна сцена. Дополнително, се покренува и дилемата дали ваквиот интерес значи нов облик на православие, кој нагласува еден аспект на сметка на изворното предание и етосот на верата.
Заклучоците покажуваат дека Православните цркви и институции во САД ќе треба да развијат стратегии за повеќе-јазични служби, програми за катехизација насочени кон тие што сакаат да конвертираат, како и ресурси за обука на свештеници и монаси кои ќе можат да одговорат на зголемениот интерес. Исто така, ќе биде важно да се следат демографските и социолошките ефекти од овој раст: дали станува збор за краткотраен тренд или за долгорочна трансформација на религиозната мапа во САД.